Cumhuriyet  kurulurken  temel sorun; toplumunun yeniden inşası ve bu süreç içinde toplumsal, siyasal ve kültürel yapının yeni biçimlendirilecek değerlere göre yapılanmasıydı. Bu ise başka bir anlayışı; zamanı toplumların doğal gelişimi içinde kullanmanın ötesinde farklı bir dönüşüm kavramına sıkıştırmak ve bir anlamda “yukardan devrimler”le Osmanlı İmparatorluğu’ndan devralınan kalıntıları düzenlemeyi de beraberinde getirecekti.

Nitekim bu yeni toplumsal proje doğal olarak, Türklük ve Türkleştirme politikalarının temelinde “biz” anlayışını geliştirerek, ülkede yüzlerce yıl yaşamakta olan azınlıkları “öteki”leştirmek suretiyle yeni kurulan devlete bu yolla farklı bir meşruiyet sağlamaya çalıştı. Yazarın kitapta Kemalist ulus-devletleşme pratiği olarak  tanımladığı bu politika dilden kültüre, ticaretten sanayiye; gündelik hayattan askerlik, vergi vb. yurttaşlık görevlerini de içine alan bir dizi “öteki”leştirme örnekleriyle Cumhuriyetin ilk yıllarından günümüze kadar uzanan, onarılmaz derin yaralar açtı.

M. Çağatay Okutan bu çalışmasında özellikle tek parti döneminde sistemleştirilen “öteki”leştirme  çabalarını Lozan’dan başlayarak Nüfus Mübadelesi’ne, İskân Kanunu’na, “Vatandaş Türkçe Konuş” kampanyalarına , eğitim, dil ve millî iktisat politikalarına, Trakya Olayları’na ve Varlık Vergisi’ne kadar uzanan geniş bir perspektif içinde inceliyor.

_

M. Çağatay Okutan

1970 yılında Ardeşen’de doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini Ardeşen’de tamamladı. 1991 yılında İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Kamu Yönetimi bölümünü bitirdi. Aynı üniversitede Siyaset Bilimi Yüksek Lisansı, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Siyaset ve Sosyal Bilimler Anabilim Dalı’nda doktora yaptı. Mayıs 2000’de “Tek Parti Döneminde Azınlık Politikaları (1923-1946)” adlı tezle doktor oldu. Halen Karadeniz Teknik Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Kamu Yönetimi bölümünde öğretim üyesi olarak çalışmaktadır.