1960’larda işçi anlaşmaları ve daha sonra çeşitli göç dalgalarıyla Türkiye’den Avrupa’ya yoğun bir göç yaşandı. Ancak Türkiye’de, Avrupa’daki Türk göçmenler üzerine yayınlanan çalışmalar Almanya dışındaki coğrafyalara ilgisiz kaldı. Bu derleme, Avrupa’daki en büyük ikinci Türk göçmen nüfusu barındıran ülke olarak kabul edilen Fransa’daki göçmenlik deneyimlerini konu alan yazılardan oluşuyor.

Fransa’da, hakim cumhuriyetçi ve laik entegrasyon modeli çercevesinde gelişen tartışmalar, Anglosakson liberal çokkültürlülük modelinden farklı bir anlayışa dayanmaktadır. Son yıllarda, bu iki model arasındaki ayrım giderek bulanıklaşsa da, Fransa hâlâ entegrasyon modelini açıkça benimseyen bir ülke olarak, devlet-göçmen ilişkileri açısından dikkate değer bir konumdadır. Kitapta yer alan makaleler, Avrupa’nın göç ve göçmenlik meselelerine yaklaşımın sertleştiği bir dönemde, Fransa’daki Türk göçmenlerin “entegrasyona dirençli” oldukları iddiasını, göçmenlerin ve çocuklarının deneyimleri ile bunlara bağlı olarak gelişen toplumsallıklar üzerinden sorguluyor.

Didem Danış ve Verda İrtiş tarafından derlenen bu kitap, Türkiye’den Fransa’ya göçü toplumsal ve siyasi boyutlarıyla ele alan makalelerin yanı sıra, Fransa’daki bazı göçmen derneklerinin temsilcileriyle yapılan söyleşilere de yer vererek, Fransa’daki Türklerin göçmenlik hallerini “entegrasyonun ötesinde” bir bakış açısıyla ele alıyor.

_